Over verdwenen uitzicht door de haze in Singapore, samen koken met Filipijnse huisgenoten, inspiratie bij de wereldpremière van de Microsoft AI Tour en een ochtendspurt na een storingsmelding op kantoor.
Als je de afgelopen dagen bij ons in Pandan Valley op het balkon stapte, zag de wereld er ineens heel anders uit. Normaal gesproken kijk je vanaf onze verdieping kilometers ver uit over het groen en de stad, maar nu verdween dat weidse uitzicht in een dikke, grijze soep (zie de foto hieronder van ons balkon). Singapore heeft momenteel weer te maken met de beruchte haze: een hardnekkige rookwaas van bos- en landbouwbranden uit de omringende landen die over de stad waait. Zodra je naar buiten loopt, ruik je meteen die typische, indringende brandlucht. Op straat zie je ineens veel meer mensen weer met een mondkapje lopen, en ik draag er zelf inmiddels ook eentje. Het voelt toch heel onwerkelijk en bracht me direct weer even in gedachten terug naar de coronatijd. Gelukkig doen de airco's en filters in huis hun werk goed, zodat je er binnen weinig van merkt.
Binnen in ons appartement was het de afgelopen week sowieso vooral erg gezellig. Waar we eerder nog weleens ieder voor zich aten of snel wat afhaalden bij een food court, hebben we de laatste tijd heel vaak samen gekookt en gegeten (zie de foto hierboven van onze eettafel). Onze twee Filipijnse huisgenotes houden ontzettend van koken en staan vrijwel altijd achter de pannen. Mijn vaste rol in de keuken? De voorbereiding: braaf groenten wassen, schillen en snijden op het aanrecht. Het echte verfijnde kookwerk en de smaakexplosies laat ik met een gerust hart aan hen over! Met grote schalen gebakken rijst met ei, verse kip uit de oven en een vrolijke bos bloemen op tafel zitten we avonden lang bij te kletsen en te lachen. Het voelt echt steeds meer als een vertrouwd thuis.
Zondag begon de week met een fijne rustdag. Ik ben weer naar Redemption Hill Church in Chinatown geweest. Het blijft een bijzondere ervaring om een kerkdienst mee te maken in de balzaal van een hotel, maar het was opnieuw een erg mooie en bemoedigende samenkomst. Juist in een metropool waar het leven zo snel gaat en de prestatiedruk overal voelbaar is, is zo'n dienst een heerlijk moment van rust en bezinning om weer even stilgezet te worden bij Gods genade.
Maandag stond vervolgens in het teken van de toekomst. Ik mocht de hele dag naar de Microsoft AI Tour in de Singapore EXPO (zie de foto hieronder van de zaal). Dat beurscomplex is echt gigantisch. Singapore loopt wereldwijd voorop met nieuwe technologieën en kunstmatige intelligentie, en het was dan ook de allereerste halte van deze nieuwe wereldwijde tour van Microsoft. Heel gaaf om van dichtbij te zien waar zo'n techgigant mee bezig is, vooral rondom het slimmer en efficiënter maken van dagelijkse workflows. Als IT'er kijk je daar natuurlijk met grote interesse naar.
Tussendoor draaide op kantoor bij OMF de testfase van de nieuwe browser-inlog gewoon door. Vorige week schreef ik al dat we bezig zijn om het inloggen eenvoudiger te maken via de webbrowser, zodat collega's niet meer hoeven te hannesen met een apart en traag programmaatje op hun laptop. De reacties van de eerste groep zijn erg positief; mensen vinden het een stuk prettiger werken. Natuurlijk liepen we bij een paar dingen nog tegen wat kinderziektes aan, maar wat ontzettend hielp, was dat de testgroep heel alert en reactief meedacht. Zodra we een vraag stelden of er ergens een melding binnenkwam, kregen we meteen reactie waardoor we de puntjes direct op de i konden zetten.
Maar ja: terwijl ik maandag op de beurs rondliep, was er afgelopen weekend net een storing ontstaan in ons centrale financiële systeem. Omdat ik weg was en niemand van mijn andere collega's ermee aan de slag was gegaan, werd het vanochtend op dinsdag even flink spannend. Bij OMF beginnen we de werkdag altijd gezamenlijk met een prayermeeting. Meteen na het gebed stond er al een IT-collega naast mijn bureau met de vraag of ik direct wilde kijken, want de finance-afdeling zat met de handen in het haar en kon helemaal niets doen.
Dat betekende dus meteen de mouwen opstropen en even flink schakelen. Gelukkig had ik na een kort onderzoek van zo'n tien minuten de precieze oorzaak al te pakken en kon ik het herstellen. Je had die opgeluchte gezichten van de collega's moeten zien: ze waren zó ontzettend blij dat alles weer draaide en ze weer verder konden met hun werk! Het blijft dankbaar werk dat je met tien minuutjes gericht speurwerk direct de rust en een glimlach terug kunt brengen op kantoor.
Kortom: het was weer een bewogen week vol afwisseling. Dankbaar voor de bemoedigende dienst in de kerk, de gezellige maaltijden in huis, de inspirerende conferentie en het snelle herstel van de storing. Bid je mee voor een flinke regenbui en een frisse wind, zodat die vieze haze snel wegtrekt en we weer helder uitzicht hebben? En voor wijsheid om de laatste dingetjes van de nieuwe inlogomgeving netjes af te ronden?
Geen update meer missen?
Meld u of meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang automatisch een bericht bij een nieuw verhaal.
Geschreven vanuit Singapore